De toestand van Alex, bekend van Over Mijn Lijk, blijft zeer zorgelijk. Na een zware operatie aan zijn hersentumor ligt hij nog altijd in coma. Zijn vrouw Linda deelt maandag een emotionele update op hun gezamenlijke blog. Daarin beschrijft ze de angst, onzekerheid en uitputting van de afgelopen dagen.
Voor Linda voelen de dagen in het ziekenhuis als een nachtmerrie. ,,Wat een nachtmerrie deze dagen en we lijken er maar niet uit te ontwaken”, schrijft ze.
Dagelijks bloggen lukt haar niet meer. Alles draait om bij Alex zijn. Ze zit inmiddels al vijf dagen bijna continu in het ziekenhuis en kan gelukkig veel tijd bij hem doorbrengen.
‘Moeilijk om te zien’
De situatie verslechterde zaterdag plotseling. ,,Zaterdag was een hele zware dag! Alex was zoveel slechter dan de dag ervoor. Heel veel epileptische insulten, braken, koorts en heel ver weg. Ik vond het heel moeilijk om te zien.”
Een extra scan liet zien dat er veel vocht in zijn hoofd zat. Dat verklaarde zijn achteruitgang. Artsen zijn gestart met nieuwe medicijnen en hebben doseringen verhoogd, in de hoop op verbetering.
,,We hebben geen idee of hij weet dat hij al lang hier ligt, of hij ons hoort of voelt en dat is heel gek en verdrietig.”
Zoon Aaron
Ook hun zoon Aaron krijgt het zwaar te verduren. Hij mocht even bij zijn vader zijn, een moment dat tegelijk troost gaf en pijn deed.
Linda beschrijft hoe Aaron zijn hand op de arm van zijn vader legde en zei dat hij bij hem was en dat hij van hem hield.
,,Aaron was heel blij dat hij even bij papa mocht zijn, maar nu weer zo verdrietig omdat hij papa zo mist.”
Over acht dagen wordt Aaron tien jaar. Die verjaardag zou groots gevierd worden. ,,Dat zouden we groot vieren, maar die kans is klein. Mijn hart is gebroken voor Aaron.”
‘Zie ik hem morgen nog?’
Ook Alex’ ouders, zijn zus en Linda’s moeder konden even bij hem zijn. Het beeld was heftig, maar hun aanwezigheid gaf toch wat steun.
Vooral de avonden vallen Linda zwaar. ,,Gisterenavond werd het weer wat slechter voor mijn gevoel en dan is het heel lastig om weg te gaan. Zie ik hem morgen nog? Wat als hij niet wil dat ik wegga maar het niet kan zeggen? Hij ligt helemaal alleen, zo zielig.”
De komende dagen blijven spannend. Linda en haar familie leven van moment tot moment, in de hoop op een teken van verbetering.