Voor kijkers is Het Perfecte Plaatje vooral een leuk en ontspannen programma met mooie foto’s. Maar voor Oos Kesbeke, beter bekend als de Augurkenkoning, voelde het avontuur heel anders. In een interview met het AD vertelt hij dat het programma voor hem meer leek op topsport, met veel druk, vermoeidheid en heimwee.
Heimwee vanaf het begin
Alleen al het idee dat hij voor het programma naar Malta moest, zorgde voor spanning.
Oos is een echte huismus en sterk verbonden met Amsterdam. „Als ik Amsterdam uitrij, heb ik al heimwee”, zegt hij eerlijk.
Het vooruitzicht om een hele week weg te zijn, met een groep mensen die constant bij elkaar is, viel hem zwaar.
„Ik dacht eerst: ik wil eigenlijk helemaal niet. Dan ben ik een week weg, zit je zeven dagen op elkaars lip.”
Toch stapte hij op het vliegtuig. Maar van een ontspannen trip was geen sprake.
Keihard werken op Malta
Waar kijkers vooral zon en mooie beelden zien, was de realiteit volgens Oos heel anders.
Vrije tijd was er nauwelijks. Geen tijd om rond te lopen, iets te drinken of het eiland te ontdekken. Alles draaide om presteren.
„Mensen onderschatten het. Het was zeven uur je nest uit, ontbijten, busje in, shooten, en ’s avonds kapot naar bed.”
Van Malta zelf zag hij bijna niets. „Van Malta zelf heb ik, met alle respect, helemaal niks gezien. Het was echt beuken.”
Vooral mentaal was het zwaar. „Fysiek is het zwaar, maar vooral geestelijk ben je continu aan het malen over dat ene perfecte plaatje.”
Tussen de creatievelingen
Die druk voelde hij al vanaf het begin. Oos stond ineens tussen kandidaten met creatieve beroepen en ervaring met camera’s.
„Je komt daar aan en ziet de negen andere kandidaten, stuk voor stuk creatieve mensen.” En hij? „En dan komt die augurkenboer daar tussendoor aanwandelen.”
Waar anderen wekenlang oefenden, had Oos daar nauwelijks tijd voor. „Toen ik die camera kreeg, was ik alleen maar aan het werk.”
Hij probeerde het één keer in het park en maakte thuis wat foto’s van zijn katten en hond. „Dat was het.”
Worstelen met de camera
Ook de techniek vond hij lastig. De camera voelde ingewikkeld en onwennig.
„Je wordt helemaal tureluurs van al die knopjes”, zegt hij. Begrippen als lenzen en instellingen waren nieuw voor hem.
„Als je tegen mij begon over een ‘24-105 lens’, dan keek ik je aan of het water in de fik stond. Ik snapte er helemaal niks van.”
Finale en toekomst
Of Oos de finale wint, wil hij nog niet zeggen. Wel is hij duidelijk over de spanning.
„Maar het wordt een nek-aan-nekrace. En er zit heel veel humor in. Want je strijdt op het scherpst van de snede, maar je moet ook kunnen lachen.”
Over zijn toekomst op televisie is nog niets besloten. Een nieuw seizoen van De Augurkenkoning staat niet vast.
„Het moet wel leuk blijven”, zegt hij. „Als we een nieuwe serie maken, moet er een idee achter zitten.”
Eén ding weet hij zeker: alleen maar mopperen wil hij niet. „Als je alleen maar een mopperende Oos ziet, heb je het wel een keer gezien.”