De 23-jarige Pieter ziet het verschil tussen generaties steeds groter worden. Waar volgens hem veel ouderen zich zorgen maken over veranderingen in de samenleving, kijkt hij vooral naar iets anders: ongelijkheid. “Ze doen alsof ze het zwaar hebben, maar kijk eens eerlijk naar de feiten.”
Pieter is net klaar met studeren, werkt fulltime, maar woont nog altijd in een kleine kamer. Hij zegt dat rondkomen lastig is.
“Ik betaal me scheel aan huur voor iets waar je vroeger een bezemkast voor zou schamen. Kopen is geen optie. Sparen lukt nauwelijks. En dan hoor ik ouderen zeggen dat zij het zo moeilijk hebben.”
Verschil in kansen
Volgens Pieter hadden veel mensen van een oudere generatie meer mogelijkheden, vooral als het gaat om wonen.
“Ze konden een huis kopen toen dat nog normaal was. Voor een bedrag waarvoor je nu niet eens een parkeerplaats krijgt. Dat huis is inmiddels tonnen waard.”
Hij zegt dit zonder boosheid, maar wel met duidelijke frustratie. “Dat is geen verwijt, maar wel de realiteit. Zij zitten op enorme overwaarde. Wij hebben niets. Geen huis, geen buffer, geen zekerheid.”
Waar ouderen volgens hem vaak een afbetaald huis en spaargeld hebben, leeft hij samen met veel leeftijdsgenoten van maand tot maand. “Een kapotte wasmachine is voor ons al een ramp.”
Irritatie over beeldvorming
Wat Pieter vooral dwarszit, is hoe er soms over jongeren wordt gesproken. “Dan hoor ik dat alles vroeger beter was, of dat ze het zo zwaar hebben gehad.”
”Maar ondertussen zitten ze in een ruime woning met een tuin, rijden ze auto en gaan ze meerdere keren per jaar op vakantie.”
Hij benadrukt dat niet iedereen in dezelfde situatie zit, maar vindt dat het algemene beeld niet klopt.
“De groep die echt niets heeft, is klein. De groep jongeren die niets heeft, is gigantisch.”
Volgens Pieter wordt zijn generatie vaak weggezet als lui of verwend. “We zouden te veel koffie drinken, te weinig werken en te hoge eisen hebben. Maar de waarheid is dat het systeem gewoon dicht zit.”
Moeilijke start voor starters
Een eigen woning kopen voelt voor hem onhaalbaar. “Je moet tegenwoordig twee inkomens hebben, perfecte contracten en alsnog een zak geld meebrengen. Waar moeten wij dat vandaan halen.”
Hij zegt dat het niet alleen om geld draait, maar ook om toekomstperspectief.
“Je kunt nergens naartoe werken. Alles is tijdelijk. Huren is duur. Sparen schiet niet op. En ondertussen stijgen de prijzen gewoon door.”
Oproep tot eerlijk gesprek
Pieter wil geen conflict tussen generaties, maar wel meer begrip. “Zeg gewoon eerlijk dat ouderen het in Nederland relatief goed hebben. Dat ze op het juiste moment op de juiste plek waren.”
Volgens hem is dat nodig om het probleem echt aan te pakken. “Blijf niet doen alsof iedereen gelijk begint. Dat is gewoon niet waar.”
Hij vat zijn gevoel samen: “Zij hebben een huis en spaargeld. Wij hebben studieschuld, hoge huur en onzekerheid. En toch wordt er gedaan alsof wij ons aanstellen. Dat voelt gewoon scheef.”