Mediacommentator Rob Goossens keek vrijdagavond met interesse naar de terugkeer van The Voice of Holland. In zijn column voor RTL Boulevard is hij vooral te spreken over het niveau van de kandidaten. Tegelijk plaatst hij kanttekeningen bij twee nieuwe juryleden: Dinand Woesthoff en Willie Wartaal. Ook één jonge kandidaat moet het ontgelden.
Volgens Goossens werden kijkers verwend met sterke optredens. Kandidaten Sanne van Assouw en Zulu Green maakten zoveel indruk dat alle coaches hun stoel omdraaiden.
Humphrey Nicolas Bacilio kreeg drie stoelen en wist meteen het publiek voor zich te winnen. “Voor de verbeterpunten moeten we in de rode stoelen zijn”, schrijft Goossens.
Het hoedje van Dinand
Goossens begint zijn kritiek bij het uiterlijk van Dinand Woesthoff. Hij noemt het hoedje van de zanger “de olifant in de kamer”.
“Harry Mens, Robin Hood en Charlie Chaplin zijn mensen voor een hoed. Iemand als Dinand zou er ver weg van moeten blijven omdat het hoofddeksel alles versterkt dat hem voor veel kijkers zo ergerlijk maakt.”
Toch erkent hij dat Woesthoff inhoudelijk sterk begon. “Vooruit, het heeft hem voor nu niet in de weg gezeten. Dinand trok immers de beste kandidaten naar zich toe.”
Wel voegt hij toe dat het hoedje hem irriteerde. “Gezien de appjes die ik vrijdagavond kreeg was ik niet de enige bij wie dat hoedje op de juiste knoppen drukte.”
Goossens merkt ook op dat kijkers voorlopig niet van de outfits af zijn. “We zullen nog even moeten volhouden, want de coaches en presentatoren hebben wekenlang dezelfde outfit aan omdat alle blind auditions gemixt moeten kunnen worden.”
Twijfels over Willie Wartaal
Over Willie Wartaal is Goossens kritischer. “De ‘zingende’ opening van The Voice was een welkome herinnering voor die kijker die even vergeten was dat Willie zelf helemaal niet kan zingen.”
Volgens hem hoeft dat geen probleem te zijn, omdat Willie vooral is aangenomen om sfeer te maken. “Zijn rol is duidelijk de erfenis van Ali B: reuring veroorzaken.”
Na één aflevering twijfelt Goossens of dat voldoende gaat zijn. “Twee kandidaten waren ideaal voor hem geweest: de half Spaanse Frida Hazel en afsluiter Zulu Green.”
Zulu Green koos uiteindelijk voor Dinand, terwijl Frida Hazel geen enkele stoel zag draaien.
Kritiek op jonge kandidaat
Tot slot uit Goossens zich scherp over de zeventienjarige Melissa Dadgarporian, die wel in het team van Willie belandde. “Zij kwam dan wel weer zó schaamteloos uit voor haar aandachtsgeilheid dat het bijna intimiderend was.”
Hij noemt haar een “projectje” en denkt dat ze misschien precies is wat Willie nodig heeft om in zijn eerste seizoen van The Voice 2.0 op te vallen.
De eerste aflevering leverde dus sterke zang op, maar ook genoeg stof tot discussie.